از بیرون اومدم،کوله امو گذاشتم کنار و همونجوری لباس عوض نکرده نشستم روی صندلی،داشتم پیام هامو چک می کردم که زنگ زد. با لحن کودکانه و ملتمسانه ای گفت اینا(پدر و برادر جان) چی میگن!؟ من بیرون بودم حالا که اومدم میگن تو زنگ زدی و گفتی نمیای. میخندم و میگم نه عزیز دلم باهات شوخی کردن،میام. کیفش کوک میشه،میخنده و میگه باشه پس اون ظرف هایی که بردی رو هم یادت نره بیاری ها،دیگه ظرف ندارم برات غذا بذارم،همه رو بردی و نیاوردی. میخندم و میگم چشم. اما تو دلم آشوب میشه،مثل همه ی وقت هایی که وقتی میرسم خونه، توی بغلش فشارم میده و اون قدر سفت بغلم میکنه که تلافی همه ی دلتنگی ها دربیاد. میشه فقط عشق تو باشه و من؟به جز عشق خالص تو من به چی احتیاج دارم؟ آخه من اصلا میتونم تو رو تنها بذارم و هزاران کیلومتر ازت دور بشم؟ :-( +یک هفته کلاس ها رو بپیچونیم بریم خونه،همه ی استرس و شک ها و دغدغه ها رو بریزیم دور و برگردیم تا بلکه یه کم آروم بشیم.

+بعد از نوشتن پست یاد این پست احمدرضا نخجوانی افتادم،نمیدونم الهام بخش بوده برام یا نه،به هر حال خوندنش قطعا خیلی بهتر از چرت و پرت هایی که من نوشتمه. کی اینقد بزرگ شدیم؟ کی زندگی اینقدر جدی شد؟ من دلم هنوز پیش اون دختر بچه ایه که با موهای لَخت قارچی صبح تا شب پا به پای پسرای فامیل می دوید و محض رضای خدا هیچ موقع سر زانوی پاهاش سالم نبود. باید به الف بگم،باید بهش بگم منِ 2 ماه پیش، الان،تو همین لحظه یه آدم دیگه شده،باید برم بهش زنگ بزنم بگم فردا ظهر از مدرسه که میاد ناهار بیاد پیشم.باید همه ی حرف های اون شبم رو پس بگیرم. همون شب تابستونی که تازه ترم تابستونیش تموم شده بود و شام دعوتش کرده بودم،باید بگم من دیگه آدم اون شب نیستم،تو هم نباش. آره باید بهش بگم زندگی جدی تر از اون موقعی شده که روی فرش اتاقت آبرنگ ریختیم و سریع پاکش کردیم که مامانت نفهمه! باید بهش بگم.... باید اون شام لعنتی رو با یه ناهار لعنتی تر بشورم بره......

1.دقیقا سالی که کنکور داری همه ی فرصت هایی که انتظارش رو میکشیدی یکی یکی میان سراغت و تو هم فقط میتونی باهاشون بای بای کنی،اینجاست که دیگه واقعا باید گفت شت! 2.دو روز متوالی با دو تا آدم صحبت کردم،دوتا آدمی که همسن بودند و در موقعیت های کاملا مشابه قرار داشتند،اما انرژی که ازشون گرفتم 180درجه با هم تفاوت داشت،خب یه کم به حرفاتون دقت کنید،طرف مقابل ربات نیست. آخ که چقد بعضی ها ناخواسته و حتی با حرفای عادی حالت رو خوب میکنند! 3.اگه خدا تومن پول کلاس کنکور ارشد نداده بودم شاید امسال دوباره برمیگشتم و کنکور کارشناسی میدادم،شاید ها،شاید! 4.کاش بعضی از آدم ها می

1. میزم رو تمیز کردم که آشفتگی بیرونی از بین بره و بلکه کلیدی باشه برای حل آشفتگی درونی. مدیونید فکر کنید بعد از 1ساعت به حالت عادیش برنمی گرده:-)) پ.ن. زمان کنکور کارشناسی بعضی شب ها تختم وحشتناک پر از کتاب و بهم ریخته بود که روی زمین میخوابیدم:-D 2. یه چیزی حدود یک ماه هست که ذهنم رو درگیر کرده اگه کسی تونست کمک کنه دریغ نکنه و یه آدم درگیر رو از وسواس فکری نجات بده:-D توی اون سکانس از فیلم فروشنده که مشغول اثاث کشی بودند به جز آهنگ رعنا چه آهنگ دیگه ای پخش شد؟ دریغ از یک کلمه که ازش تو ذهنم مونده باشه:-/ +بشنوید